Koos van den Kerkhof

notendopnotities

Berkenbos


Ik denk aan de reis die ik meermalen per week maakte. Een strook bos tussen de spoorlijn en een landweg had men laten volstromen met water. Het berkenbos raakte van water verzadigd. De bomen stierven af en stonden als dode staken in het roerloze watervlak.

Wij brengen het landschap in cultuur omdat we willen bestaan. How sweet I roamed from field to field and tasted all the summer’s pride. Till I the prince of love beheld who in the sunny beams did glide. Leven en dood liggen dicht bij elkaar. Een berkenbos krijgt te veel water en legt het loodje.

© Koos van den Kerkhof 2009 - 2018